Coalitie Interruptus? deel II

Coalitie Interruptus? deel II

“Hoe bedoelt U?”
“Oh… joe spiek gewoon Nederlands, dat is nu eens handig. Ik vroeg me af of Boema ook in huis was.”
“U spreekt met Paleis het Noordeinde meneer en daar woont geen Boema.”
“Verd… dank je hoor”, en teleurgesteld verbrak Marcos zijn waarlijk pseudo hoopgevende verbinding.”
Hij dacht toch echt dat ie het goeie nummer had en keek nog een keer naar het profielfotootje van zijn vermeende maat en constateerde inderdaad dat, hoewel wit, deze er toch anders uitzag. Nee, hier woonde zijn vriendje helemaal niet en vertwijfeld dook hij weer in zijn lijst met vrinden toen Sammie binnenkwam.

“Wat doe je?”
“Heu?”, keek Marcos verstrooid gestoord en verstoord bovendien, op.
“Nou…, oh ‘k zie het al aan die fictieve blik in je kop. Dromen zijn bedrog man!”
Het gevoel van vallen uit een hele hoge boom deed zijn maag ineen krimpen toen ook hij zich dat keihard realiseerde. ‘Verdomme het was but a driem! Maar het was zo echt…….’
“Weer over Boema gedroomd?”
“Ja…”
“Zeg Mark, wordt het nou eens geen tijd voor professionele hulp?”
“…”
“Ik bedoel, ik weet niet of je het beseft man, maar jouw bedgeheimen ondermijnen onze coalitie.”
Het hoge woord was eruit. De innige vriendschap was nu ook buiten de slaapkamer bekoeld geraakt en dat voelde een beetje traumatiserend aan waar beiden nog aan moesten wennen. Hoewel ze dit diep in hun hart al veel eerder hadden gevoeld. Maar desondanks was het advies welgemeend en Sammie gooide een visitekaartje op het bureau.
“Wa’s dah?”
“Nou, hullup man, maak nou afspraak, ’t zal je goed doen. Mij heeft het in ieder geval het licht doen zien.”
“Maar, ik kan hier niet weg man. Nee, ik heb nog klus te klaren man.”
“Mar-ruk! Luister nou, ze houdt hier kantoor.”
“Hoe bedoel je dat?”
“Nou gewoon zoals ik het zeg. Kwestie van vraag en aanbod. Hier”, en Sammie begon druk te texten, “zo, heb afspraak voor je gemaakt, je kan meteen komen.”
“Nu?”
“Dat kan ook. Je wordt in ieder geval momenteel verwacht, aan de overkant. Tweede etage achter de garderobe. Enne, succes man”, zei Sammie nog toen ie de kamer uitliep.

Even later stond de premier achter de jassen te staren naar een koperen naamplaat;

‘nen goeie seksuoloog at your service, consult na vrijspraak’.

Met daaronder, een handgeschreven briefje haastig vastgeplakt met scotchtape; ‘ben nu in de Kamer.’
Gedwee telde Marcos de kamers af en na meerdere rekensommen in zijn hoofd met enkele krachttermen kwam hij uiteindelijk op twee uit en deed hij de deur open. En daar zat ze, op de plek van Anoes; alsof ze er al jaren zat. Maar dat was nu niet direct het schokkende van het beeld. Nee; dat was de Kamer zelf, of meer precies de mate van aanwezigheid. De Kamer was namelijk compleet afgeladen proppie- en nokkievol. Er zaten zelfs volksvertegenwoordigers op de trappen. De loco-voorzitster keek de premier streng aan en wees hem een vrijgehouden plaatsje vooraan aan, waar hij schuchter plaatsnam. Goedele sloeg met andervrouws hamer en hervatte haar toespraak.
“Ik zie dat we nu compleet zijn en daarom vraag ik Uw aandacht voor het volgende. Wie, en weest eerlijk lieve mensen, wie droomt er wel eens over om het met een vreemde te doen?”
Stilte.
“Laat ik het anders formuleren, wie ‘wil’ het met vreemden doen?”
Wederom bleef een antwoord uit en Goedele werd nu een beetje boos.
“Awel, da’s nu precies wat er hier mis is zeg”, zei ze met haar bekende zoetgevlaamde stemverheffing. “Is het dat U vreemdelingen niet gere ziet?”
De stilte continueerde en Goedele concludeerde uitdagend; “ge zijt hier allemaal racisten, hoe is dat nu toch mogelijk? Wat is er aan de hand hier?”
Dat liet de premier zich geen twee keer zeggen, want dat was gewoon niet waar en hij haastte zich om het interruptiemicrofoonknopje in te drukken.
“Wij zijn geen racisten hier, dat neem je terug!”
“Oh, noem mij dan één geldige reden lieve Mark, eentje maar….., toe dan.”
“Ik …. ik droom over een neger!”, gilde Marcos veels te enthousiast maar bevrijd uit.
“Zie je wel dat we geen racisten zijn!”
Zijn laatste woorden klonken eng hard en overduidelijk voor de op hun puntjes zittende Kamerleden en zo enorm alleen, dat Marcos gek genoeg erg rood begon te worden. Goedele stond op, na een blik van verstandhouding met Sammie te hebben gewisseld en verzocht Marcos haar te volgen voor een one-on-one. Nog voordat ze de kamer uit waren, herpakte Anouschka zich met hamertje en al en opende de vergadering die verder achter gesloten deuren plaats had terwijl de zaal gestaag leegliep.

Goedele sloot de deur van haar kleine kamertje en wees de premier een comfortabel afgereden sofa waar hij op neer plofte.
“Jeminee, dat ik dat zo maar gezegd heb…. “
“Dat komt, lieve Mark; omdat je het te lang voor jezelf hebt moeten houden en dat houdt geen normaal mens vol hoor. Maar ik ben hier om U te helpen zenne dus vertel me, waarom zeit ge zo van Uwen pad af?”
Marcos voelde alsof ie al zijn geheimen met haar kon delen en brandde los.
“Ik weet niet wat het is, maar net als ik denk dat ik er ben; gebeurt er iets en dan ben ik het weer helemaal kwijt. Iedere fukking keer, excusjé le mo hoor, denkt ik te kunnen ontladen en dan staat die veer weer gespannen… ik word er bijkans gek van…”
“Maar wat ben je dan kwijt?”
“Nou, dat fijne gevoel toch. Dat heerlijk onbeschrijfbare gevoel van waanzinnige vrolijkheid.”
“Dus; ge wordt iedere ochtend droog wakker?”
“Hahaha, nee hoor. Mammie brengt me altijd thee op bed maar ik ben een schrokop moet je weten dus ik mors nogal zie je, dus nee hoor…hahaha. Maar eh,… is dat relevant?”
“Tamelijk wel zou ik zeggen. Kijk ziet U, in Latijn spreken we over de terugtrekkingstactiek want techniek wil ik het nie noemen zenne. En dat werkt, in de meest ernstige gevallen, uiteindelijk door op de maatschappelijke loopbaan.”
“Dus …. als ik het goed begrijp is het de thee van mammie die de wrijvingen met Sammie veroorzaakt?”
“…..Dit gaan we niet 1,2,3 oplossen vrees ik. Mark, luister; ik moet met Uwen mamma spreken, vanavond. Bij U thuis?”
“Als je denkt dat dat me gaat helpen. Maar waarom met mamma?”
“Voor U, heb ik Sammie in therapie gehad en die fout maak ik nooit meer zenne. Jullie zijn namelijk een apart slag mensen. Voor miljoenen beslissen jullie en eenmaal in die hoge stoel, is een moederlijk advies dan nog het enige dat nog door gaat dringen. Tenminste zo heb ik moeten ondervinden tot mijnen schande. Het gevolg was tamelijk dramatisch zoals ge weet maar was zijn moeder erbij dan zat hij nu nog gewoon op zijn hoeksteen, daar ben ik van overtuigd.”
Bij de gedachte alleen al aan zijn persvoorlichter stemde Marcos meteen toe.

Teder keek mevrouw Rutte naar haar zoon die, in zijn favoriete zwarte koltrui, lekker haar zelf gebakken koekje zat te soppen. Ze hadden zojuist heerlijk gegeten en nu was de tijd rijp voor de sessie. Goedele dankte haar voor een heerlijke maaltijd toen ze haar notitieklapper op de keukentafel legde en serieus begon. “U bent zeker en vast apetrots op Uw zoon?”
Mamma Rutte knikte instemmend en voelde zich een beetje ongemakkelijk. Nooit had Marcos een meisje mee naar huis genomen, dus ze wist niet helemaal wat ze met deze situatie aan moest. Maar Marcos had haar weten te overtuigen met zijn bekende ‘landsbelang’ en dus stelde ze zich open zoals hij haar had verzocht.

“Ja, hij is een geschenk uit de hemel gewoon. Net toen ik dacht geen kinderen meer te kunnen baren werd ik ineens misselijk, ik bedoel echt lang overgeven hoor en toen wist ik het. Dit wordt een bijzonder kind.”
“En dat is ie mevrouw, maar hoelang bent U van plan hem nog vast te houden?”
Zowel Marcos als zijn moeder keken nu verbaasd naar de gewiekste seksuoloog die precies wist waar ze mee bezig was en dat beangstigde hun beiden.
“Ik hou van mijn zoon en ik doe alles voor hem”, antwoordde moeder Rutte kordaat, na haar gedachten gegroepeerd hebbende.
“Maar natuurlijk, U bent een heel erg goede moeder, dat is mij wel duidelijk. Maar graag zou ik van U willen weten waarom Uw zoon nog altijd nat wakker wordt.”
“Oh, dat bedoelt U; nou dat is niet wat U denkt hoor. Hemeltje neen hoor, Marcosje is kerngezond. Dat, is de thee ziet U. Hij slaapt zo vast dat ie heel veel moeite heeft met wakker worden en dan is een ongelukje snel gebeurt niet?”
“Mmmm, ja, ja dat snap ik”, en Goedele sloeg een volgende nog lege bladzijde open. Haar flowchart begon nu gestaag vorm te krijgen en ze volgde haar pijltjes die allemaal bij dat ene kopje thee uitkwamen. Ze begon langzaam het patroon te zien en dat bevredigende gevoel van dat een oplossing nabij was, maakte zich van haar meester.
“En hoe laat brengt U dan altijd zijn kopje thee?”, vroeg ze door de wol geverfd tactisch.
“Oh, dat varieert zo enorm Goedele, mag ik Goedele zeggen?”
“Maar natuurlijk mama.”
Mama Rutte voelde ijs breken en vervolgde.
“Sowieso heeft Marcos heel erg flexibele werkuren en een wekker is nooit wat voor hem geweest. Ik weet gewoon wanneer hij zijn kopje thee wil.”
“U bedoelt U voelt dat aan? Dat is wel heel apart zeg.”
“Nee, nee; ik hoor het.”
“U hoort het? …. Hoe dan?”
“Nou, als hij begint te kreunen. In het begin wist ik niet wat ik er mee aan moest en was ik in echte paniek. Niemand wil zijn kind zo horen lijden. Maar gelukkig kwam ik er geleidelijk aan achter; dat een kopje thee hem rustig maakte. En sindsdien weet ik hoe ik moet luisteren naar hem en begrijp hem dan ook blind begrijpt U?”
“Jaja, dat begrijp ik zeker…. Okay, ik denk dat ik het zo nu wel heb hoor.”
“En? En? En?”, vroeg Marcos vrolijk dwingend en soppend.
“Ik heb alles in klad premier en moet dit nog in het net overschrijven. Zoals het nu op papier staat, zou U het verkeerd kunnen interpreteren. Dus geeft U mij tot morgen? Dan zorg ik dat U het op Uw bureau krijgt.”
“Deal!”, en vrolijk in het vooruitzicht, nam hij een tweede koekje dat hij gelukzalig begon te soppen. Goedele nam afscheid en bedankte nogmaals voor de gastvrijheid. Buiten in haar auto keek ze nogmaals haar flowchart na en was van haar gelijk overtuigd. Ze was moe maar voldaan dat ze het had opgelost.
Ze whatsappte Sammie een enkele zin: ‘Diagnose: Coalitie Interruptus’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.