De Chang-Test

De Chang-Test

Morgen maar eens hartig woordje met Tuinman gaan praten. Want hij mocht dan wel reppen over geen onderhoud meer; de Chang-Test heeft wel degelijk een aantal cruciale punten voor de oplevering opgeleverd.
De Chang-Test?
Ja, de Chang-Test. Ik had er zelf ook nog niet eerder van gehoord. Met de Chang-Test worden verborgen verbreken zichtbaar en dat is mooi meegenomen, als het nog in de garantie valt. Ooit eerder zijn wij de dupe geworden van zo’n Chang-Test en dat viel destijds ruim buiten de garantieperiode. Het was vreselijk pijnlijk en eigenlijk achteraf bezien; kon een tweede test niet lang meer uitblijven. Na gisteren deze onnavolgbaar in de praktijk uitgevoerd te hebben zien worden, zou landelijke invoering geeneens zo gek zijn. De test kan echter wel pijnlijk zijn en kan zeker niet door iedereen worden uitgevoerd. De Chang-Test
neemt gewoonlijk minimaal een heel dagdeel in beslag dan wel een hele avond. Tenminste als men een betrouwbare uitslag wenst. Is de test eenmaal doorlopen; dan worden essentiële installatiefouten zelfs voor leken meteen duidelijk. In ons geval was de tester meneer Chang himself. Het zou een vriendendienst zijn. En eventuele herstelkosten zouden we deze keer niet hoeven te betalen, dus ik ging akkoord. Toen kwam hij wel met een aantal voorwaarden. Zo eiste Chang o.a. minimaal een meter Sateh, een koe, cocktails a la dol en all you can eat. Hij zei dit alles nodig te hebben, om de Chang-Test te kunnen doorlopen. Maar hij zou zijn lijstje nog op de mail zetten.

We kennen de Changs al jaren, doch hebben ze pas echt goed leren kennen tijdens een feestje hier jaren geleden. Maar daar hebben we het liever niet meer over, te pijnlijk.
Het begon vrolijk met een uitnodiging voor gewoon spontaan avondje samen. Pareltje stelde voor, om het dan samen te laten vallen met de opening alhier. Chang zei; dat ie het ook samen kon laten vallen met zijn Chang-Test. Hoewel mevrouw Chang nog zei; dat ze  aan dat ‘vallen’ liever niet meer herinnerd wilde worden. Toen ik zei; dat wij dat liever ook niet wilden, stelde hij me gerust. De Chang-Test was inmiddels geperfectioneerd en niets zou meer hoeven te moeten vallen mits het goed vast zat. Bovendien, het zou een vriendendienst worden. Ondanks de magere weersvoorspellingen; zo gezegd, zo gedaan. We zouden sowieso droog kunnen zitten en hadden we dat maar zo gehouden. Maar het viel dan ook samen met de Chang-Test.
“Hoe komen we nou in hemelsnaam aan een meter Sateh?”, vroeg ik aan Pareltje tijdens de voorbereiding.
“Dat weet ik ook niet schatje, maar ik ga vast prikkers halen.”
Ze was nog niet de deur uit, of het mailtje van Chang kwam al binnen.
Beste meneer van Pareltje,

Chang dankt U voor de opdracht. Wij zullen onze test dan ook naar eer en geweten bij U komen uitvoeren. Onderstaand onze Chang Top Ten om tot een deugdelijk en bovendien betrouwbare uitkomst te geraken.
Later!

Chang Top Ten
1.   een meter sateh (door opdrachtgever zelf te leveren)
2.   een koe (neem ik zelf mee)
3.   all you can eat (door opdrachtgever zelf te leveren, delegeren mag ook)
4.   een onafhankelijke instantie (ben ik nog niet helemaal uit)
5.   cocktails (door opdrachtgever zelf te leveren)
6.   het te testen object (door opdrachtgever zelf te leveren)
7.   gezelligheid die geen tijd kent (door opdrachtgever zelf te verzorgen)
8.   djogo’s&Changs (door Barman te leveren, ik neem Chang mee)
9.   voldoende verlichting (door opdrachtgever te leveren)
10. vuur (door opdrachtgever zelf aan te steken)

Deze CTT voorwaarden zijn gedeponeerd bij de KvK onder ©ChangUnlimited


Even dacht ik nog; ‘da’s best wel een flinke lijst’, toen een deel van de invulling heel toevallig net belde. Bij afwezigheid van mevrouw Theewater, Ducktape Eddy en de Djogo’s is even een kleine introductie benodigd van de heer en mevrouw Meter Sateh. Ik heb dit niet zelf verzonnen, ze kwamen er zelf mee. Of ze langs konden komen en of ze wat mee moesten nemen. Met hun uitgebreide reisreportage op Facebook in gedachten zeiden we allebei; “een meter sateh natuurlijk!”
Dus waren de heer en mevrouw Sateh als eerste aanwezig om de nieuwe setting te bewonderen. Meneer Sateh begon meteen zijn meter uit te stallen en hun kleine sateetje, zo’n halve meter, sprong in het zwembad.
Vriendin uit 020 had zich bovendien gemeld bij de carpool om als onafhankelijke instantie te fungeren. Dus dat schoot best wel op. Samen met de Changs kwam ze even later ook de tuin in en onder de snacks van de in knoflook gemarineerde kippenpootjes werd het al snel gezellig. Men liep heen en weer met allerlei voedingswaren en ik dacht nog; wanneer gaat die test nou beginnen?
Pareltje schoof Barman aan de kant, want ze moest en zou cocktail maken. Enthousiast en niet te stuiten begon ze op alle knoppen van de nieuwe blender te drukken. Tenenkrommend om te zien, hoe het zoveelste door ondergetekende aangeschaft kleinood al bij de eerste de beste gelegenheid werd geconfisqueerd. In plaats van zich even in te lezen; waar die knoppen allemaal voor dienden, begon ze lukraak van alles achter mekaar in te drukken. Daarbij werden hele fruitboomgaarden erin gepropt en het was; dat een kleine Chang zijn hand op de deksel drukte, anders was het plafond minimaal een mislukte of juist gelukte Karel Appel geworden. In de hectiek van het blenden was iedere barkruk bezet, hingen de hangmatten vol en lag men languit te loungen. Het was zo gezellig, dat ik bijna was vergeten; dat er iemand in het lijstje van Chang ontbrak. Of het bewust was, ik denk het wel; want iedereen schrok op van die complimenteuze sirene; “OOOOOH WAT IS HET MOOOOOI!”
Ik was nog niet opgestaan, of ik zat al in een dubbele Nelson. Ik kon er nog net uitpersen; “je bent Orga man, je bent geen Nelson. Schei uit!”
En toen kwam het feest echt op gang. Ik denk trouwens dat het wel meer dan een meter was, dat meneer Meter Sateh op de barbecue aan het grillen was. Na de overheerlijke baka bana van Pareltje kon die sateh gewoonweg niet ontbreken. Men zat in en om verspreid rond het te testen object van de PoolBarLounge (PBL voor intimi) te genieten van een cocktail, een djogo, een Chang en wat voor drankje dan ook. Met bordjes werd heen en weer gelopen en iedereen vond het heerlijk.
Tijdens één van die tripjes naar de BBQ kwam ik een kleine Chang tegen, die in mijn oor fluisterde; dat de wc bleef door lopen. En toen wist ik dat de test was begonnen.

Bij inspectie van het toilet kon ik dan ook niets anders constateren, dan dat die inderdaad bleef door lopen. Na enig morrelen aan die knop stopte het wel, maar dat was natuurlijk niet goed.
“Is hier wat aan de hand?”, hoorde ik achter mij de controlerende instantie vragen. Snel gooide ik de deur van het toilet toe en zei “nee hoor.”
Het was een instinctieve reactie. We weten allemaal; dat als controlerende instanties eenmaal beet hebben, je er nooit meer vanaf komt. Zo’n test okay, maar de eventuele gevolgen met ambtelijke nasleep heb je liever niet in huis. Dus probeerde ik dat ten koste van al te vermijden.
Mijn strategie faalde echter, toen de heer Meter Sateh een sanitaire stop had gemaakt en gilde, door de hele toko; “zeg, dat toilet van jullie? Dat loopt door!”
Vanachter haar glaasje zag ik vriendin uit 020, a.k.a. de contolerende instantie, driftig aantekeningen maken en ik hoopte toch zo; dat het daarbij zou blijven.
Chang gooide ondertussen zijn hele koe op de gril en in het feestgedruis begon men ook nog eens met hardlopen. Eerst tussen BBQ en de PBL, maar dat was om warm te lopen. De echte race begon toen Orga met stopwatch en al begon te rennen tussen de PBL en de woonkamer in het huis. Tijdens die kwalificatiespurtjes leefde Orga zich zo in, dat hij op gegeven moment begon te gillen; “I am Bolt I am Bolt!”
Toen ik hem de weg versperde, dat ie helemaal geen Usain heette; werd ie me daar toch giftig? Hij viel me zowaar aan en ik heb getuigen. Het was ter hoogte van de BBQ, dat ie me in zo’n dubbele Nelson naar het bad begon te sleuren. De gasten gilden dat ie moest stoppen. Maar Orga was Orga niet meer. Orga was Nelson die als Usain zo snel mogelijk bij dat bad wilde komen. God zei dank zei Chang aan de BBQ net op tijd: “doe ff normaal Usain”, en keerde stoïcijns een stukje koe om. Bij het horen van zijn naam, keek hij mij verward aan en wild om zich heen. Daarna rende hij weer als een speer de woonkamer binnen en het was een close finish naar ik later heb begrepen, toen ik weer gereanimeerd was met wat witte rum.


Na de koe begon mevrouw Chang achter de bar wat glazen te spoelen en keek naar beneden. Daarna zocht ze mijn blik en wenkte mij. Toen ik ook achter de bar stond, wees ze naar haar natte voeten en fluisterde: “is niet goed. Ik heb er een stikkertje op geplakt ‘buiten gebruik’. Maar hier moet echt naar gekeken worden.”
“Waarnaar? Waar moet naar gekeken worden?”, drong de controlerende instantie zich tussen ons in en een tweede gebrek werd nauwgezet genoteerd in een blauw aangelopen notitieblokje. Ik dacht nog dat dit vreselijk mis zou gaan. Maar gelukkig was daar mevrouw Orga, die met een oogverblindend toetje de PBL binnen kwam gelopen. De gasten staarden allen in bewondering naar haar mooie toet en wie er als eerste een stukje kreeg, weet ik niet meer. Maar dat het een geweldige afsluiting van deze Gettogether was, was evident. Tegen middernacht kregen we koffie onder volle maan en werd het vuurtje aangestoken, waarna het behaaglijk warm werd. Zo behaaglijk dat meneer Meter Sateh zijn stokjes van de vloer had gehaald en in een hoek wegdommelde. Het was dat mevrouw Meter Sateh zei, dat ze op huis aan moesten; anders had ie daar nou nog gelegen.
De controlerende instantie zat achter haar likeurtje nog steeds driftig te schrijven en mompelde; “ik mis nog een punt. Ik mis nog echt een punt.”
“De verlichting!”, werd gegild en de afstandsbediening werd gemaand om naar buiten te gaan om de stekker erin te steken. Toen ik bij de camping aan de overkant eindelijk de stekker in het donker had gevonden, gingen de lichtjes aan en kreten van ver- en bewondering stegen op vanuit de PBL en de controlerende instantie kon haar verslag eindelijk afronden. Nadat de Meters Sateh waren vertrokken, namen we er nog eentje of misschien wel meer, want de gezelligheid kende geen tijd meer.

 

 

 

Toen de Changs tevreden om zich heen zaten te kijken, de Orga’s van het rennen en toetje aan het uithijgen waren en Pareltje en ik op van de zenuwen zaten te wachten op de uitslag van de test, zat de controlerende instantie achter haar zoveelste gaasje likeur. Zou het helpen, dat we haar stiekem een beetje dronken probeerden te voeren? Eindelijk sloeg ze haar nog blauwer aangelopen notitieblokje toe en knipte het grote licht aan onder de ventilator.
Net op het moment dat de gezelligheid geen tijd meer kende, deed ze het licht aan en zei sappel; “het spijt mij…”, waarnaar haar tong dubbelsloeg en niemand er meer iets van kon maken. Ondanks die tong stond ze erop haar speech af te maken. De PBL stond volgens haar een geweldige toekomst te wachten. Het uitspreken van de PoolBarLounge alleen al, kostte haar danig zicht- en hoorbare moeite. Desondanks maakte ze ons duidelijk; dat het etablissement op dit moment helaas nog te gevaarlijk was. Ze benadrukte voor het: ‘als je eenmaal zit kan je niet meer opstaan’. En natuurlijk somde ze de verborgen gebreken op; die dankzij de test van Chang naar boven waren gekomen. De slijtvergunning werd terstond ingetrokken en ze wees op haar laatste blad van haar notitieblok, waar de aanbevelingen naar het ministerie op stonden.
En dat was best wel even slikken. Ze was keihard in haar oordeel gebleken en we begonnen op te breken. Stil werden glazen naar binnen gebracht en de boel wat aan kant gezet. Desondanks was het afscheid nemen zoals altijd onverminderd hartelijk, het was per slot rekening toch een vriendendienst geweest.
En zo stond ik vanochtend met gemengde gevoelens op. De eitjes lagen al te koken in een pannetje en Pareltje stond in het zonnetje onder parasolletje het ontbijt klaar te zetten. Ze wees me op cadeau dat op de bar stond.
“Een cadeau?”
“Ja, van vriendin uit 020.”
En daar stond van veraf een mooi bos blommen, maar van dichtbij iets leuks; voor bij de bar! Barman maakte een sprongetje en las het begeleidend briefje, dat verdomd veel leek op een afgescheurd blaadje uit dat blauw aangelopen notitieblokje.
Wilt u als horecaondernemer bij een evenement bier, wijn, port of sherry verkopen? Dan hebt u een ontheffing artikel 35 Drank- en horecawet van de gemeente nodig. Deze geldt voor een aaneengesloten periode van maximaal 12 dagen. U kunt voor hetzelfde jaarlijkse evenement 1 ontheffing krijgen. Mogelijk hebt u ook een evenementenvergunning nodig. Laat Chang weten per mail, dan regel ik het voor jullie. Liefs uit 020.
Ik bedoel maar!
Degenen die zo samen met ons de test van Chang hebben doorstaan, zijn niet alleen erg aardig; maar zijn ook nog eens de beste vrienden!
Onder het naar binnenlopen zie ik nog de nieuwe bedrijfssticker van Chang op de WC-deur geplakt; tested by Chang is the best en daar kan ik zeker mee leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.