Janus de Gladiator

Janus de Gladiator

komt het door de gesel des tijds
vlees eten mag nou ook al niet meer
en verder dwangmatig gedicteer van moderne leer
dat ik potdikkie mij nu in de badkamer verblijd

ziet, een zonnenstraal valt in het sanitair
het licht een stil leven op met flair
of zijn het flarden van nostalgie
uit het bovenlicht dat ik zie

ik denk aan zondagen van toen
die sfeer roept het op en ik denk
aan hoe het allemaal nog beginnen moest
maar het is geen zondag, ’t is Wiekent!

dus hoe beter deze te starten
gelijk de winterschilder in het land
dus vooraleer het mes de haren mag tarten
neme men de kwast ter hand

massage is de crux en niks nie happy ending
van de haren welteverstaan met zeep
het maakt ze soepel en lenig
voor de scheerbeurt tot soms gedwee

het ene mes snijdt in symmetrie de helft
de ander aan de andere kant doet hetzelfde
en zo wordt het gelaat met doelmatig geschraap
verlost van de baard, de baard van het kwaad

het gelaat als arena oogt zo mooi
de spanning langs de halsslagader
het intense gevoel van hopen op genade
die enorme opluchting van de duim omhoog

want als er 1 ding is dat ik aanbid
is het niet een puntgaaf gebit
en nee ook niet zo’n broodje Romeinse humus
maar het Wiekent ingaan als een gladjanus

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.