Social Media zegenen is gewoon vloeken

Social Media zegenen is gewoon vloeken

Wat er door je heen gaat tijdens de val?
In ieder ge-val; als ze het maar niet op fakebook zetten.
Tja, dan moet je als mensheid wel lachwekkend op je bek gaan.
Want posten doen ze het toch.
Dat is genoeg bewijs dat social media een zegen, maar tegelijk ook een vloek zijn.
Een zegen, want zonder fakebook had je tijdens de val wel aan wat meer belangrijkere zaken gedacht. De prioriteiten waren voor dit huidige sm-tijdperk van social media gewoon veel meer vastomlijnd.
Een vloek, want ik geloof nooit dat ie ‘potverdikkie’ gilde bij het inzicht dat; dat gordijn nou eenmaal slippery when wet werd. En hij had bovendien om wat anders dan zo’n gordijntje alleen moeten vloeken.
 
De houvast is weg.
In plaats dat we met twee voeten in de klei zijn blijven staan, pompen we nu onze lippen zover op; dat we met ons hoofd in de wolken zijn gaan vertoeven. Het ene luchtkasteel moet nog groter zijn dan de ander en het is een wedstijd geworden om de waan op een waanzinnige manier met die van leven en dood te laten concurreren. Social media zijn zodanig geïntegreerd, dat een mens virtueel gemaakt en fysiek gebroken kan worden. Vrijwel iedereen is hier vatbaar voor. Niet alleen dat wanneer de consensus is; dat het als normaal gezien moet worden. Als een standaard zelfs, als een rolmodel bovendien; kan ik niet helpen te huiveren. 

Zo staat er in St. Petersburg een groot gebouw vol met fake people. Honderden zo niet duizenden Russen en Russinnen die zich als buitenlanders gedragen op twitter, fakebook enz. En dat is wat we nu langzaam zeker lijken te gaan weten. Zeker nu we dagelijks met die zogenaamde president van de United States worden geconfronteerd.

Svetlana tweet; dat je van KFC borsten krijgt wanneer je shampoo gebruikt.
Dan sta je daar als vent met al die bubbels op je kop te staren naar de laatste tweet op je spatwaterdichte schermpje en je realiseert je dat je te laat bent. Je bent helemaal voor genderneutraal, maar niet als het jou overkomt. Dan grijpt de instinctief katachtige reflex in en voor je het weet, is je enige gedachte; als ze dit maar niet posten op fakebook.
Stel je voor als je overkomt als in het echte leven. Waardoor dit onderhand slechts een wormvormig aanhangsel lijkt te zijn geworden, waarvan steeds vaker gewoon misbruik kan worden gemaakt. Want ja, dat echte leven moet niet zeuren hoor en er wordt steeds harder in die shampoofles geknepen.

 
Het was onvermijdelijk.
Wij hadden hier slechts Nina from the land of the free met haar Storm in een glas water. Maar zij hadden Suckerberg zonder verdere inhoud. De enig keihard opzichtige censuur is het strikt gehandhaafde copyright op deuntjes en blote billen. Maar nergens een firewall tegen nonsens? Dus was het voor Poetin een eitje om Trump daar te krijgen, waar een logisch nadenkend mens hem juist niet had durven zien.
Dit is onze nieuwe realiteit geworden. De beeldvorming is nog nooit zo gemakkelijk geweest. Zo gemakkelijk dat we ons te laat hebben gerealiseerd, dat fake best wel pijn kan doen.
Dan sta je niet meer met een verkeerd been uit bed, maar draai je 180 graden onder het douchen omdat je een tweet hebt gezien. En waar gaat dit eindigen? Met Juncker wanhopig bedelend om een kusje voor Europa? De beeldvorming over ons vierde Rijk is net zo hard als de val.
Identiteit is prima, maar dan wel als je die opgelegd krijgt vanuit een Unie. Juist door de Unie hebben de Eurofielen een douchegordijn opgehangen tussen Oost en West dat met iedere campagne steeds meer van ijzer wordt. Dus ja, ik vermoed; dat er ook zo’n gebouw vol met fakepeople in Brussel moet staan. Want om nu aan te nemen dat zelfs Poetin hier vaste voet aan de grond heeft gekregen, is iets te veel van het goede. Hoewel het sluiten der ogen gemakkelijk is en het geloven wat onze leiders aan nonsens uitkramen evenzo; was ik toch die bubbels weg en moet gelaten constateren; we zijn denk ik gek aan het worden.
Maar eigenlijk maakt het niet zoveel uit wie er aan de virtuele touwtjes aan het trekken is. Dat is niet zo van belang.
Het is het feit, dat met de social media niet alleen je haren worden gewassen maar ook je brein. En het was nog nooit zo gemakkelijk. Het doet aan propaganda denken van het ergste soort op nog niet eerder vertoonde schaal.
De mensheid as we knew it moet ten val worden gebracht. Of gewoon ordinair in toom worden gehouden als gemene noemer.
Net als toen betalen we daarvoor ons eigen kaartje.
Honderden Euri voor het laatste mobieltje met spyware is dan wel voor de meesten misschien niet meteen het laatste treinkaartje. Maar zeiden ze destijds ook niet, om de mensen in de waan te laten; dat ze eerst moesten gaan douchen? Dat zogenaamd geruststellende is meer dan ergerlijk. Dat wijzen op fantasievol opgeworpen verschrikkingen, als we niet verplicht gaan douchen met z’n allen.
En was het destijds dan zoveel anders dan wat nu gaande is?
We kijken er niet meer vanop, als een groep zich beklaagd dat ze zich zo gekwetst voelen. Ons hele circus wordt aangewend om de empathie vol in te zetten, gebruik en misbruikt worden gevoelens om de grootste banaliteiten op hun vermeende merites te beoordelen en vooral te kunnen veroordelen.
Zo zal ik er tenminste niet meer vanop kijken, als de volgende groep protestgangers zich binnenkort op het Malieveld verzamelt om WiFi uit de gevangenis te krijgen. De verontwaardiging is namelijk terecht ontzettend groot na die tweet dat WiFi onschuldig opgesloten zit. Iedereen weet dat het weliswaar geen Robbeneiland is, maar dat dit desondanks toch echt alle sociale perken ver te buiten gaat.
Alleen Sinterklaas is erger, om aan te geven hoe hoog de vermoorde onschuld van WiFi bij de mensen zit.  
Ver gezocht wellicht, maar daar viel ik vanochtend desondanks onder de douche gewoon even ondersteboven van.
Mijn val voelde niet alleen symbolisch aan, het deed ook nog eens verrekte veel pijn.
Verbazingwekkend veel pijn en het doet nog steeds echt pijn?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *