Sorrie met stip op de kieslijst

Sorrie met stip op de kieslijst

 
 
Na slechts een kleine week jetlag zit je er weer vol in. Of je wil of niet.
Ik bedoel die frustrerend sorryculturele samenleving hier moet een weldenkend mens toch tot zo’n staat van wanhoop drijven; dat noodhulp geen overbodige luxe blijkt. Maar mentale bijstand is vandaag de dag voor eigen risico. En de vergoeding voor die fysieke is ook met een rap tempo ten onder aan het gaan.
Heb je zo een paar simpele krukken na een ongeval nodig om je revaliderend voort te kunnen bewegen; dan krijg je te horen dat degene die daar over gaat alleen van 11 tot 3 bereikbaar is?! Die doet de uitgifte er namelijk bij naast haar baliewerkzaamheden, dat is wel zo lekker efficiënt.  
Tja sorrie, krijg je dan te horen. Dus val je buiten die uren buiten de boot, kan je de zenuwen krijgen! En heb je eenmaal, bij gratie Gods, de juiste poortwachter te pakken; dan moet je nog betalen ook voor die dingen. Maar het toppunt is wel de regel; ‘als U er een wc-krukje bijneemt, dan krijgt U er die krukken gratis bij?!’
Wat is dit voor een gestoorde zorgmaatschappij geworden?
Stort je buiten de landsgrenzen wat miljarden tegen de menselijke nood, dan moet je incalculeren; dat louche handelaartjes daar het onderste uit die kan schrapen met strijkstokken die de wereld nog nooit eerder gezien hebben, zo groot. Daar blijft alles dus aanhangen en blijven de vluchtelingen onverminderd komen. Maar wij, volslagen idioot, volharden in het sponsoren van één der oorzaken van die ellende. Omwille van een misplaatst geweten, omwille voor de Europese bühne. Die hebben we er naast die Haagse gewoon bijgekregen en die eist een nog grotere begroting. Dus sleutel je aan de grondwet en sla je het volk vol in het gelaat. Want als volksvertegenwoordiger negeer je eeuwen contempleren en zet je met een simpele handtekening in een vloek en een zucht de eigen grondwet aan de kant. Ver achter in de kast ligt ie nou en komt er alleen nog uit, wanneer het zo uitkomt. Van leidend naar lijdend in een notendop.
De gevolgen van de Arabische lente is geen hogere wiskunde. Hoewel daar de algebra is ontstaan of is het juist omdat?
En al dat je als burgerlijke flappentap nog te horen krijgt, al dan niet met terugwerkende kracht, is een welgemeend sorrie …
 
Dus exporteren we ons een ongeluk om alles sluitend te krijgen. Dwars door de jungle van Calais, waar in de verte die white cliffs steeds roder kleuren en de logistiek straffeloos totall loss mag worden gegooid. Het heeft even geduurd, maar eindelijk hebben we hier onze eigen Gazastrook laten ontstaan. In allerlei bochten wordt gewrongen, om de overbevolking te rationaliseren. Zo is de immigratie tot een doorslaggevend politiek standpunt  verworden, waar iedere dwaas mee weg kan en mag komen. Na de val van de muur liggen nu vele blauwdrukken van nieuwe muren klaar. Met om de honderd meter van die potsierlijke Trumptorens met machinegeweren. Want net als de Chinese, is ook hier het vizier op verwachte invasies kunnen richten het doel? En knal je de verkeerde af, dan zeg je toch gewoon sorrie?
 
De sorriecultuur is zelfs tot ‘onze’ Islamscholen doorgedrongen. Islamscholen? Ja, Islamscholen! Die blijken nu ook creatief te tellen met Hindoes?! En, wordt serieus bericht, dat is ten onrechte. Want die geloven gaan niet samen …
Dat staat gvd gewoon in de krant!!!
Dat, is dus onze onderwijskundige norm geworden?! Hoe durven ze! Met hun sorrie!
Echt van de ratten besnuffeld. Wanneer de pedagogie wordt vervuild door ideologie; dan ‘moet’ je daar als controlerend orgaan ingrijpen. Want als je denkt dat de integratie nu mislukt is, dan ga je er te laat achter komen; dat die andere wel heel succesvol is gebleken. Tegen alle verwachtingen in, want wie had dat ooit kunnen zien aankomen in al die vrijheid? Wie had ooit kunnen denken dat je kieslijsten samenstelt; louter met oog op aantal stemmen? Dat je het nationaal openbare onderwijs zo te grabbel gooit? 
Maar nee, geen sorrie voor dat al. Geen woord van sorrie voor al die verzopen vluchtelingen, geen sorrie voor het curriculum waar openlijk de transitie van onze democratie naar eentje van demagogie onderwezen wordt.
Neen, geen enkel woord van sorrie voor de inhoud!
Maar wel een continu spuiend welgemeend mea culpa voor de verpakking van al die boodschappen.
Want die had  uiteraard wel wat socialer gemogen anno 2016 …
Maar daar gaan ze voor de volgende verkiezingen ongetwijfeld heel hard aan werken. En als het niet lukt, dan zeggen ze toch gewoon weer sorrie?
 
 
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.