Hoofdstuk XVI Smiley in cache Nadat ie zijn jeuk kwijt was, liet Lonnie de geplette bes voor wat het was en stond op. “Joehoe! Neem jij lekkere appeltaart voor me mee? Dan mag je me weer achterna rennen”, zei het onverzadigbare Besje. Lonnie had inderdaad honger gekregen. Nou ie appeltaart hoorde, moest ie …
Hoofdstuk XV Lonnie in de hemel Molly schrok met een schok wakker. “Bakken! Ik moet appeltaart bakken! Bakken, bakken, bakken!”, en ze rende de trap af. Zonder ontbijt schepte ze een volle schep van het witte poeder en begon droog te mixen. Dit had ze nodig vond ze. En ze voelde ze zich weer helemaal …
Hoofdstuk XIV Onbewust gevangen De nacht was door alle drie de mannen verschillend ervaren, doch Rinus had met afstand de zwaarste gehad. “Ik heb de hele nacht liggen woelen Chef en ben er weet ik niet hoe vaak uit geweest. Ieder keer net als ik in slaap dreigde te vallen, zag ik die rokken van Mathilde …
Hoofdstuk XIII Sodom en Gomorra Bij het naar buiten stormen, liepen de agenten bijna de Raaf omver die net de carport op kwam lopen. “Hoho! Rustig heren! Ik heb de runderlapjes bij me, rustig maar.” “Je begrijpt het niet de Raaf. We moeten subiet naar Oudelande”, rende Rinus hem pardoes voorbij, zonder aan de runderlapjes …
Hoofdstuk XII Appeltaart van Molly Molly had het zichzelf gemakkelijk gemaakt. Ze zat lekker in het zonnetje aan een gammel campingtafeltje in het voortuintje de Kook te versnijden met het vers gemalen tarwemeel van de Spar. Vrolijk wenste ze de weinige dorpsbewoners die voorbij kwamen een hele goedemorgen. Op de vraag wat ze aan …
Hoofdstuk XI Het geheim van Jan en Jannie De spoorlijn eindige in een donker veld, waar Farkan de motor uitzette en uitstapte. In het summiere maanlicht dat zich nog door het wolkendek heen wist te dringen, begon hij zijn weg te zoeken in vers getrokken voren. Hij vloekte, want hij wist hoever hij nog moest lopen door …
Hoofdstuk X Kievit Gozer had de hele dag in z’n nest gelegen, vastbesloten om zijn gebruikelijke nachtritme niet verder te verstoren dan nodig. Ruim na zonsondergang ging ie eruit en nam als eerste de beelden van zijn bewakingscamera’s door. Dat deed hij ieder avond, om te zien of er iets ongewoons was gebeurd. De camera gericht naar …
Hoofdstuk IX Een impulsieve post mortem Rinus zat op z’n fiets en was binnen een vloek en een zucht op de rotonde, waar hij de afslag richting Oudelande nam. Hij had nog voorgesteld aan Hollestelle of ie niet mee achterop wilde; maar de commissaris vond die bovenmenselijke snelheden, die de fiets van Rinus met gemak kon halen, …
Hoofdstuk VIII Brutale ramkraak Rinus had zijn jas nog niet aan de kapstok gehangen, of Hollestelle schreef met hoofdletters op het schoolbord JALOEZIE. En nou ben ik toe aan koffie Rinus!”, hing ook de commissaris zijn jas aan de kapstok. “Jaloezie?”, vroeg Rinus kijkend naar het schoolbord. “De commissaris heeft gelijk”, sprak de Raaf …
Hoofdstuk VII Collecte aan de loods De Raaf ritste de laatste bodybag dicht. Zijn conclusie in 3D had hij bevestigd zien worden met het ouderwetsere snijwerk. In zijn rapport werd de doodsoorzaak bondig omschreven als; het doelbewust dermate hardhandig omgaan met gereedschap; om de dood zo snel mogelijk en niet te vergeten opzettelijk te laten doen intreden. …