Molly gilde niet meer, kon het niet meer. Ze zat onder de kluiten klei, stukken mais en vers gemaaid gras, toen Lonnie haar hun tuintje binnensleepte. Hij sloot haar op in het kippenhok en liep naar binnen, waar hij op de keukentafel zijn laatste naalden ordende corresponderend met het juiste potje inkt. Hij moest er …
Hollestelle zag Rinus en de Raaf voor het bureau stoppen en liep vast naar de koffieautomaat. Toen ze binnen kwamen, stonden de bekertjes koffie op hun te wachten en in geuren en kleuren vertelde Rinus; hoe Adri het tegen alle kansen in toch gered had. “Helemaal op de torenspits?” “Klopt Camiel, ik was er zelf …
Weliswaar achter een heerlijk bekertje koffie zaten de mannen toch verslagen op het bureau. Bij thuiskomst hadden ze gelukkig meneer Pastoor nog immer zwaar ronkend aangetroffen. Het kistje hadden ze zo ongemerkt weer terug in het kansel kunnen zetten. Maar ondanks deze meevaller overheerste de teleurstelling. “Denken jullie”, blies de Raaf over zijn bekertje, “dat …
“Ik kan zo niet ademen Lon”, wilde ze zeggen bij het ontwaken. Maar al dat eruit kwam was een Daffy Duck-achtig gelispel, waardoor Lonnie wel wakker moest worden. “Oh ja!”, stond hij enthousiast op vanuit haar lippen, zich snel weer de afgelopen avond herinnerend. “Je bent echt mooi zo!” “Maar Lon”, lispelde ze cartoonlike, “ik …
“Ik ben open tegen mijn wil. Hij heeft me gedwongen”, begon Kievit, en hij wees naar de commissaris. “Oh”, zei meneer Pastoor, “en de slagerij dan?” Hollestelle keek op zijn horloge en besloot zijn autoriteit te laten gelden. “Meneer Pastoor, niemand hier aanwezig onttrekt zich aan de zondagssluiting. De slagerij was open, omdat ik de …
Meneer Pastoor sloeg zijn psalmboekje open en zei; “Laten wij zingen uit Psalm 16 vers 6.” Nadat de gemeente onder hem in de bankjes de juiste pagina open had geslagen, begonnen ze te zingen. Gij maakt eerlang mij ‘t levenspad bekend, Waarvan, in druk, ‘t vooruitzicht mij verheugde; Uw aangezicht, in gunst tot mij gewend, …
De zak met drop was net leeg, toen ze de koelkast hoorden aanslaan. “Volgens mij staat de stroom er weer op”, zei Rinus. “Dan gaan we nu voor testronde twee”, zei Kievit, doch de commissaris hield hem tegen. “Het spijt mij Kievit. Het loopt nu tegen de avond en ik kan, in ieder geval niet …
Kievit had ze rond middernacht buiten laten staan, onder het mom dat ie al lang aan het slapen was. Zelfs de Raaf had hem niet kunnen overtuigen open te doen. Dus zat er niets anders op, dan te wachten tot de volgende ochtend. Rond zeven uur zaten Rinus en Hollestelle vervroegd en gedoucht aan een …
In gedachten hoorde ze Toedeledokie kukelen. Hoewel ze besefte dat Toedeledokie niet meer was, werd ze er toch wakker van. Ze kreunde toen ze van de bank op wilde staan, want ze had in een wel heel onnatuurlijke houding liggen slapen. Routinegetrouw wilde ze haar haren bijeen binden, maar al dat ze bond was lucht? …
Het belletje rinkelde boven de deur, toen Rinus de slagerij van de Raaf binnen stapte. “Hé Rinus? De speklapjes zijn niet in de aanbieding nu. Maar je had ook gewoon even je bestelling door kunnen bellen hoor.” “Dat weet ik de Raaf. Ik kom voor iets heel anders.” “Oh? En waar kan ik je mee …