Hoofdstuk VIII Lonnie keek naar Molly, die van de honger in slaap was gevallen in de zetel beneden, waar geen enkele Kringloop in geïnteresseerd zou zijn. Enkele stompen van kaarsen hadden ze gevonden in het huisje rijp voor de sloop. Hij had beloofd voor wat eten te gaan zorgen. Maar nu ze niet meer in …
Hoofdstuk VII Pierre zag Nederland steeds kleiner worden en uiteindelijk helemaal in de laag hangende bewolking verdwijnen. Op dat moment liep Hollestelle het bureau binnen waar Rinus al klaar stond met de koffie. “Morge Rinus, beetje goed geslapen?” “Eigenlijk heel goed Commissaris. Moet zowaar bekennen dat ik er weer zin in krijg.” “Dat is wat …
Hoofdstuk VI Zijn koolzwarte ogen spuwden vuur. Na een nacht slapen hadden ze zijn geliefde trekker nog steeds niet weten te achterhalen. Artan had er zijn hele netwerk op gezet zonder resultaat. Inmiddels was ook dit nieuws in Tirana doorgedrongen; dat de aanvoer van trekkers niet langer gegarandeerd kon worden. Buiten zinnen had hij deze …
Hoofdstuk V In de villa van Pierre in Koudekerke kwam de zoveelste e-mail binnen, waarin er aangifte werd gedaan van een gestolen trekker. De neusvleugels van Pierre begonnen snel te bewegen bij het lezen van de mail. Het was de zoveelste aangifte van trekkerdiefstal en zijn speurneus vertelde hem intuïtief dat hier echt wat interessants aan de gang moest …
Hoofdstuk IV ‘Het is allemaal helemaal niet meer zo leuk als in het begin’, dacht Lonnie toen hij de trekker in het kleine tuintje met veel moeite achteruit wist te parkeren. De hele nacht hadden ze zonder iets van navigatie kris en kras door akkers geploegd en Molly was halverwege van vermoeidheid in slaap gevallen. Tegen …
Hoofdstuk III Artan was een uitzonderlijk inventieve crimineel en zoals iedere ochtend duurde het ook deze ochtend even eer hij een mouwloos shirt over zijn tattoo kon trekken. Artan was enorm trots op zijn afkomst en tattoo. Maar bovenal hield Artan van open grenzen. Het leven op straat had hem gehard en als doorgewinterde crimineel stond hij nu …
Hoofdstuk II Op het erf stond vrouw Ruigrok voorovergebogen te schreien over het lichaam van haar man. Wanhopig viel ze op haar knieën en begon haar man hard op de borst te slaan. “Ga door Carlijn, ik neem de beademing voor mijn rekening”, zei Hollestelle toen ie buiten adem naast Carlijn Ruigrok ging zitten en zijn lippen …
Hoofdstuk I De Courant had er maandenlang vol van gestaan. De oplossing van die laffe moord op hun Katinka was uitvoerig en tot in den treure beschreven. Maar ook in het dorp was uiteindelijk de vooroorlogse rust teruggekeerd. Kamiel Hollestelle zat alleen aan het grote dubbele bureau de laatste zaken door te nemen. Rinus zou vandaag later …