“Verdomme, verdomme!”, foeterde Marcos als een verwend kind boos in het Torentje. Sammie kon hem zelfs niet meer tot bedaren brengen. “Stelletje onnozelaars! Ik doe dit niet voor m’n lol zeg! Ik doe dit voor mij en niemand anders! En dan, … Hoe durven ze? Die motie Sam! Die motie! Ik zou ze het liefst allemaal…”, …
Teefje zat huilerig en een beetje onwennig tegenover de premier in het torenkamertje. “Dus die deal was verkeerd?” “Ik heb alles naar eer en geweten gedaan Mark. Echt waar.” “Dus die crimineel heeft wel bruikbare informatie gelekt?” “Nou, zo kan je dat niet helemaal zeggen. Maar met de deal op zich was niks mis mee.” “Dan zeg …
“Dus deze jongen zal nooit met de pvv gaan samenwerken!” Een klaterend applaus en een enkele ingehouden kreetjes van vreugde stegen op vanuit het publiek. Buma vouwde tevreden z’n kladbriefje op en nam alle felicitaties in zich op en begon zich onoverwinnelijk te voelen. Hij voelde dat het nu zijn tijd ging worden, God wilde …
De dag begon voor Den Haag in dichte mist, waar Marcos nog immer veel te stevig in zijn fietszadel zat. Hij was onderweg naar zijn Torentje en was best wel een beetje zenuwachtig of ie deze nog kon vinden. Hij was ruim op tijd weggegaan na het lezen van de mist-alert. Het zicht was minder …
De premier was deze vrijdag bijzonder monter opgestaan en zat breeduit glimlachend aan zijn mahoniehouten bureau in zijn Torentje. Gee was de afgelopen week neergesabeld op democratische wijze en hij had er als het geweten van Nederland zwijzaam uit de hoogte bij gezeten en dat voelde gewoon goed. Zo goed dat het weer ouwerwets gezellig was bij de Chinees. …
“Nee, nee, nee! Ik wil wel ook meedoen! Dit is waar ik goed in ben! En anders ga ik echt heel hard huilen!”, hoorde Marcos door de telefoon op de achtergrond. “Nah, je hoort het Mark. Ze is niet te stuiten. Pure Argentijnse passie, zowaar als ik de koning van dit land ben.” “Ik hoor het Willem. …
“Mark lieverd, ik heb afspraak gemaakt voor je bij dokter B., want dit kan zo niet langer.” “Dit was de tweede keer in zijn leven dat zijn moeder zo het ontbijt begon. En aan die eerste ochtend heeft hij heel hard gewerkt, om daar nooit meer aan te hoeven denken. ‘Oh, die kouwe grote handen …
Nu ie zich glansrijk door de Algemene Beschouwingen had geluld, was Marcos met hernieuwde energie opgestaan. Ongebruikelijk vroeg, zelfs voor zijn doen, was ie naar z’n werk gegaan en zat nu achter een dampende mok vruchtenthee zonder passie aan zijn bureau in het Torentje de post en zijn facebook door te nemen. De ambtelijke bulk …
Marcos had zojuist de notulen van de Commissie Stiekem doorgenomen en was zich echt en bijna oprecht de pleuris geschrokken. “Dat die Diehaat zo errug was wist ik nie, jij?” “Schijnt al jaren aan de gang te zijn Mark. Maar ook ik mot bekennen dat ik nie wist dat het zooo errug was.” Een waterig …
Dat mijn grootste schat mijn Pareltje is, staat buiten kijf. Ze zal trouwens nooit anders bekennen. Maar ooit wilde ik Jim Hawkins zijn. Niets leek mij zo spannend al die andere schatten te ontdekken. Dromen over het onbekende was niemand, denk ik, vreemd op die leeftijd en volgens mij is mijn huidige tijdsgeest in retrospectief …